Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Temmuz, 2010 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Bir İnsanı Sevmekle?

“Sevmek, bir insanı sevmekle başlar her şey.”
Bu cümleyi çok duydum, okudum.
Ama ne yalan söyleyeyim (bu seferlik söylemeyelim yani) ilk defa kendi bağlamında, orijinal yerinde okudum. Vasat okur olmanın utancını yaşıyorum şu anda; ama aynı zamanda utanmazın biri de olduğum için, bunları yazabilecek cüreti buluyorum kendimde.
Cümleyi çok okudum dedim ya; hep bağımsız olarak, bağlamından kopartılmış olarak, tek başına okudum. Hatta Zülfü Livaneli’nin bestesindeki haliyle, “Dünyayı güzellik kurtaracak” cümlesiyle birlikte dinlemişimdir de.
Ve bu “bağlamsız” okumalarda, dinlemelerde hep umutlu bir ses gibi gelmişti bu cümle bana. Meğer öyle değilmiş. Sait Faik üzerine ahkam kesecek halim yok. Yine de bildiğim kadarıyla, insanı seven, insana dair umudu olan bir yazardır. Fakat buAlemdağ’da Var Bir Yılanöyküsünün biraz umutsuz, mutsuz bir tonu var. Karamsar bir insan olduğumdan mıdır bilmem, çok hoşuma gitti bu umutsuz ses.
O meşhur umutlu cümlenin geçtiği paragrafa bakın:“Yalnızlık dünyayı dol…

Seferis ile Üvez

Sizi bilmem ama benim büyük-güzel yazıcı (şair, yazar, romancı, öykücü, denemeci gibi yazıcılar) kıstasım şudur: Daha önce bildiğim, gördüğüm, hissettiğim şeyleri bildiğimi, hissettiğimi onu okuduktan sonra anladığım ya da daha önce hiç bilmediğim, duymadığım bir şeyi bana duyuran yazıcılar büyük yazıcılardır.
Onlar dünyayı daha berrak görmemizi sağlarlar. Gözümüzü açar, şeyleri netleştirirler gözümüzde.
Hem bu kıstaslar falan bir yana biz fani okurların sahiplendiği "benim yazarım, şairim" dediği insanlar vardır.
Süreyya Berfe benim için yukarıdaki iki guruba da giriyor.
"süreyya berfe kalfaysa ben çırak bile olamam" diye karalamıştım bir zamanlar.
Benim çırak olacağım yok zaten. Hamurumuz sağlam değilmiş. Ama S. Berfe kalfalığına devam ediyor hala. İyi ki.
Metisten çıkan "Seferis ile Üvez" Berfe'nin kalfalığının son ürünü.
Şiirler şu kadar bölüme ayrılmış, şöyleymiş böyleymiş...onları her yerde bulursunuz zaten.
Ezcümle, Berfe yine evrene ve bu sefer…

nihayetinde bir ölümlü

şimdi sana geçmişten kalma birkaç söz etmek isterim. -yorgunum-
dinmeyen acılarını dinlemek isterim. -korkuluyum- sen şimdi git kendi ülkene biraz dinlen. -cesaretliyim- kalkabilirsem yerimden kendime yeniden gülebilirim. -umutluyum- hepsinin sonu aynı ise neden başlanır ki yenisine. -cesaretsizim- sana doğuracağım çocukları göm. -çığlığım-
sevgilim önce gözlerinden sonra yokluğundan öperim!

patikızı